Waarom het niet aan de leerkracht ligt.

Ken je dat moment waarop je vol enthousiasme een plan hebt uitgewerkt, maar het team lijkt hier niet in mee te gaan? Dat is precies wat ik tegenkwam tijdens een gesprek met een directeur en IB’er:

Vorig jaar zat ik tijdens een audit met een directeur en IB’er om tafel. Het ging over de plannen die zij hadden voor zicht op ontwikkeling in de school. Ze hadden een mooi plan uitgewerkt: duidelijk, ambities en vol enthousiasme vertelden ze over hun ideeën.

Maar toen kwam de vraag kwam: ‘Hoe gaat het team hiermee aan de slag?’ Viel er een stilte. 

De IB’er zuchtte zei toen: “om eerlijk te zijn… het team is nog niet zo ver als ons. Wij zijn super enthousiast, maar de leerkrachten lijken er niet echt in mee te gaan.”Het probleem werd duidelijk: directie en IB zaten al bij stap 4, terwijl het team nog aan het worstelen was met stap 1. Die afstand was frustrerend, maar zat ook het succes van hun mooie plannen in de weg.

Herkenbaar? 

 Dit is precies waar het vaak mis gaat bij veranderingen in het onderwijs. Het ligt niet aan de ‘zeurende’ of 'ongeïnteresseerde' leerkrachten en ook niet aan jullie enthousiasme. Het probleem is dat het team niet genoeg wordt meegenomen in het proces. 

Je kunt het vergelijken met een orkest: je vraagt jouw team samen een muziekstuk te spelen (waar jij erg enthousiast over bent), maar je hebt de bladmuziek niet uitgedeeld. En ook al dirigeer je nog zo enthousiast het resultaat is chaos en frustratie. 

Maar het goede nieuws? Als je de juiste stappen zet kun je wel zorgen dat jullie ambitieuze plannen vol enthousiasme worden uitgevoerd door het team. 

In de volgende blog deel ik een aantal concrete tips om je team een prachtig muziekstuk te laten spelen. Maar tot die tijd een vraag om over na te denken: waar in jouw team ontbreekt nu nog ‘de bladmuziek’:)?